Archiwum kategorii: Media elektroniczne

Odpowiedzialność za cudze treści w świetle ich moderacji

W dniu 15 kwietnia 2019 na Ogólnopolskiej Konferencji Prawa Mediów Społecznościowych (organizowanej przez Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie) zaprezentowany został referat online pt. „Odpowiedzialność za cudze treści w świetle ich moderacji” autorstwa adw. dr Łukasza Goździaszka.

Zagadnienia poruszane w referacie ogniskowały się wokół art. 14 i 15 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Nawiązano również do art. 17 (w projekcie będącego art. 13) unijnej dyrektywy w sprawie praw autorskim na jednolitym rynku cyfrowym. Zazwyczaj kwestie monitoringu (moderacji, filtrowania) treści internetowych wiąże się z problematyka cenzury. Choć jest to usprawiedliwione powiązanie, to jest to tylko jeden z aspektów monitoringu treści. Drugi, wcale nie mniej istotny, dotyczy kwestii odpowiedzialności za treść. Krąg osób mogących ponosić odpowiedzialność nie ogranicza się do osoby, która była bezpośrednim twórcą treści. Do tego kręgu zaliczyć można również moderatora.

Nagranie z referatem konferencyjnym:

Prawa autorskie na jednolitym rynku cyfrowym

W dniu 27 listopada 2018 r. adwokat dr Łukasz Goździaszek w „Magazynie Popołudniowym” na antenie „Akademickiego Radia Luz” (91,6FM) przedstawił w ramach wywiadu podstawowe zagadnienia dotyczące projektu unijnej dyrektywy w sprawie praw autorskim na jednolitym rynku cyfrowym. Propozycja nowego prawa, określanego potocznie mianem ACTA 2, odmiennie niż obecnie reguluje odpowiedzialność portali internetowych i mediów społecznościowych za treści zamieszczane na nich przez użytkowników . Szczególnie kontrowersje budzi art. 13 projektowanej dyrektywy.

Więcej o stanowisku dr Ł. Goździaszka wobec projektu dyrektywy unijnej w sprawie praw autorskich na jednolitym rynku cyfrowym na BLOGu prawo-internetu.pl (kliknij w link).

Prawo Internetu i Technologii w roku akademicki 2017/2018

W roku akademickim 2017/2018 na dziennych studiach prawniczych na Uniwersytecie Wrocławskim adw. dr Ł. Goździaszek prowadzi przedmiot „Prawo Internetu i Technologii”. W trakcie 10 wykładów przedstawione zostaną kluczowe zagadnienia związane z siecią internetową i nowoczesnymi technologiami. Zajęcia te były prowadzone również w poprzednim roku akademickim, wtedy jednak było tylko 7 wykładów, ale za to było również dodatkowo 10 ćwiczeń, których w tym roku nie będzie.

Pierwszy wykład poświęcony został ochronie wirtualnej tożsamości w mediach społecznościowych. Kolejne zajęcia poświęcone będą problematyce: dronów; obrotowi programami, grami, muzyką, video i innymi treściami cyfrowym; międzynarodowego handlu elektronicznego; podpisu elektronicznego i innych usług zaufania; informatyzacji sądownictwa i administracji publicznej; komunikacji i dowodów elektronicznych, prawniczych systemów eksperckich i sztucznej inteligencja w prawie; Internetu Rzeczy; technologii inteligentnych miast; elektrycznych pojazdów i obsługi prawnej branży kreatywnej, informatycznej i technologicznej.

Wspomniany pierwszy wykład (odbył się w dniu 9.10.2017) został nagrany, a jego fragment zamieszczony na kanale „Łukasz Goździaszek” na YouTubie:

Fragmenty z kolejnych wykładów również zostaną opublikowane w Internecie.

Media internetowe jako prasa, radio i telewizja

W referacie „Media internetowe jako prasa, radio i telewizja” na konferencji naukowej „Prawo Mediów Społecznościowych” (22 V 2017, Wrocław) adwokat dr Łukasz Goździaszek poruszył problematykę nowych mediów w świetle prawa.

Kilkanaście lat temu pojęcie mediów było w zasadzie jednoznacznie utożsamiane z pojęciem prasy, radia i telewizji. W nieodległej przeszłość te tradycyjne media rozpoczęły prowadzenie działalność w Internecie – powstały e-gazety, a także radia i telewizje internetowe, w tym podcasty i VOD. Wciąż były to jednak tradycyjne media, choć były elektroniczne. Względem tradycyjnych mediów wyróżniała je jedynie postać elektroniczna. Pozostałe elementy (sposób formułowania wypowiedzi i kształtowania treści oraz obróbka redakcyjna) były takie same jak dawniej. Czasami były to media działające jedynie w Internecie, a czasami „obok” tradycyjnych środków przekazu informacji.

Aktualnie zaś mamy media społecznościowe, które w coraz większym stopniu pełnią podobną rolę jak tradycyjne media. Zwrócić należy uwagę, że w wyrażeniu „media społecznościowe” występuje słowo media. Ten wyraz nie jest tam przypadkowo. Nie tylko media społecznościowe mogą realizować podobne funkcję jak tradycyjne media, ale też w świetle prawa mogą być prasą, radiem lub telewizją (usługą medialną).

Działaności w mediach społecznościowych może zatem zostać zakwalifikowana jaka prasa, radio lub telewizja. Kluczowa będzie nie wola internauty, ale definicje legalne z prawa prasowego oraz ustawy o radiofonii i telewizji. Niestety, regulacje prawne nie są w tym zakresie jednoznaczne.

Kino i prawo

Prawnik w kinie

W swojej najnowszej publikacji naukowej adwokat dr Łukasz Goździaszek zajmuje się usługami świadczonymi przez kina (artykuł pt. „Sytuacja prawna konsumenta w kinie”, Monitor Prawniczy 2016, nr 23, s.1272-1276). Publikacja nie dotyczy filmów (jako utworów), lecz usługi kinowej. Innymi słowy, artykuł przedstawia problematykę prawną sposobu wyświetlania filmów przez kina.

Nowoczesne kina oferują świetną jakość dźwięku i obrazu. Co do tego ostatniego wspomnieć warto rownież o 3D. Kwestie te mają znaczenie prawne, ponieważ klient, mając względem seansu kinowego typowe oczekiwania (tj. chęć obejrzenia filmu), może się rozczarować nie tylko niezbyt ciekawym filmem (o gustach się nie dyskutuje), lecz owym dźwiękiem i obrazem.

Raczej rzadkim, ale nie całkowicie marginalnym, przypadkiem jest niemożliwość widzenia przez niektóre osoby obrazu w 3D. Ale już znacznie częstszą sytuacją jest nieadekwatny poziom dźwięku. Dla wielu osób w kinach jest za głośno. Dla nielicznych zaś w kinach panuje wręcz hałas. Dotyczy to zwłaszcza reklam, które poprzez swoją intensywność, w połączeniu z wysokim poziomem dźwięku, potrafią nawet wymusić opuszczenie sali kinowej. Reklamy w kinach to zresztą odrębne zagadnienie. Z jednej strony kina zabezpieczają się pretensjami widzów co do zbyt długich bloków reklamowych poprzez zastrzeganie w regulaminach kin, że przedmiotem usługi jest seans, zdefiniowany jako wyświetlenie filmu wraz z materiałami reklamowymi. Z drugiej jednak strony, takie postanowienia regulaminów są sprzeczne z okolicznościami zakupu biletu do kina. Zarówno w repertuarze, jak i na biletach, nie ma informacji o seansie w takim rozumieniu jak w regulaminie kina, lecz wskazuje się wyłącznie, wymienionym z nazwy, film.